[content goes here]

Dzienniczek z czytania Hamao Shirou, odcinek 2

Posted on: December 24, 2015

[porzucam numerowanie wg. rozdziałów, bo te rozdziały mają części i podrozdziały, wobec czego, żeby zachować wierność względem oryginału, musiałabym wprowadzić system 1-1-1 etc., co byłoby nudne i męczące]

3

Tokuko zmarła w wyniku zatrucia chlorkiem rtęci. W ciągu dnia bardzo bolała ją głowa, więc Sadako, średnia córka, zaproponowała jej lek przeciwbólowy (jeśli nie mylę się w tłumaczeniu, a raczej się nie mylę, to była to antypiryna, wynaleziona w 1887 roku), który wcześniej w ciągu tygodnia dostała od lekarza rodziny, Kizawy. Sadako wysłała do apteki z receptą jedną ze służących, Sadę Yasuko. W ciągu wieczora Sadako i jej narzeczony, Date, kłócą się z Tokuko, ale potem Sadako wręcza matce antypirynę. Ponieważ śledztwo wykazuje, że w aptece przygotowano właściwe lekarstwo, Fujieda (i, oczywiście, policja) stają wobec konieczności wyjaśnienia, kiedy i w jakich okolicznościach antypiryna zamieniła się w chlorek rtęci. W Japonii 1931 roku, dodajmy, chlorek rtęci jest substancją regulowaną, więc nie może go pozyskać byle kto. Sprzedaż toksycznych związków chemicznych jest rejestrowana.

Hiroko słyszy ostatnie słowa matki: “Sadako…” i sugeruje, że Sadako nie jest jej prawdziwą siostrą. W związku z małżeństwem Sadako i Date Masao, głowa rodziny, Akikawa Shunzou, planował oddać młodej parze jedną trzecią swojego majątku, co byłoby niesprawiedliwym pominięciem pozostałej trójki rodzeństwa (najstarszej córki, Hiroko; najmłodszej córki, Hatsue; a przede wszystkim jedynego syna, zaledwie piętnastoletniego Shuntarou, który zgodnie z japońskim prawem jako mężczyzna powinien być głównym dziedzicem całego majątku i “domu“). Tokuko była temu przeciwna i w dzień przed śmiercią domagała się od Sadako i Date Masao zerwania zaręczyn. Hiroko mówi, że słyszała, jak matka krzyczy do ojca, że nie można oddać tak wielkiej części majątku dwójce ludzi, których pochodzenie jest nieznane, ale Fujieda zauważa, że Sadako jest bardzo podobna do Shunzou, więc mogłaby być jego nieślubnym dzieckiem, przyjętym do rodziny.

Powtarzają się dziwne listy i dziwne telefony. Do detekywów, policji i  Akikawy Shunzou przychodzą listy z pogróżkami w znanej nam już kopercie z czerwonym trójkątem. Tajemnicze telefony, w których słychać głos należący może do kobiety, może do mężczyzny, niepokoją Fujiedę.

Akikawa Shunzou wzywa jeszcze jednego detektywa, rywala Fujiedy, Hayashidę, którego cechą charakterystyczną są wąsy a la Kaiser Wilhelm II. Szybko okazuje się, że te wąsy te istotnie lepiej leżałyby na twarzy cesarza niż samego Hayashidy. Jak mówi Fujieda, Hayashida nie wychodzi z domu bez wąsów, bo nie chce, żeby przestępcy znali jego prawdziwą twarz.

W noc morderstwa Hiroko czyta w łóżku kryminał – “The Greene Murder Case” S. S. Van Dine’a. Zdaniem Fujiedy, zwyczajna kobieta, istota słaba i strachliwa, nie czytałaby kryminału w sytuacji, kiedy jej i jej najbliższym grozi tajemniczy prześladowca. Hiroko mówi, że szybko zgadła, kto jest sprawcą morderstw w książce – Ada Greene, adoptowana córka – nie można ufać obcym, których przyjmuje się do rodziny.

W związku z tym Fujieda zaczyna podejrzewać Hiroko.

W sprawach kryminalnych należy podejrzewać najpierw tego, kto odniesie z popełnionego przestępstwa korzyść, mówi Ogawa, Watson do Fujiedowego Sherlocka. Tak, odpowiada Fujieda, ale należy podejrzewać też tego, kto odniesie korzyść z tego, że podejrzewamy tego, kto odniesie korzyść.

Rodzina Akikawa jest abnormalna, mówi Fujieda. Tokuko i Shunzou śpią w oddzielnych pokojach, a wieczorem żona zamyka przed mężem drzwi sypialni na klucz. Sadako i Hiroko po cichu nienawidzą się, Tokuko i Shunzou kłócą się nieustannie o przyszłość Sadako i Date, o którym z kolei wiadomo, że rodzina Akikawa sprawuje nad nim opiekę, ale nie wiadomo, skąd się wziął, czy jest jakimś dalekim krewnym czy kimś zupełnie innym. Prześladowany od ponad roku tajemniczymi listami Shunzou staje się coraz bardziej nerwowy, bierze środki nasenne i każe wszystkim uważać i wystrzegać się nieznanego niebezpieczeństwa.

Poza tym, nie wolno ufać pięknym kobietom.

Tymczasem tajemniczy sprawca zapowiada następny atak na pierwszego maja (Tokuko została zamordowana siedemnastego kwietnia). Fujieda i Hayashida za najpilniejszą swoje zadanie, mające pomóc w ustaleniu, kiedy antypiryna zmieniła się w chlorek rtęci, uważają dokładne przesłuchanie Sady Yasuko, która mogła gdzieś zatrzymać się po drodze z apteki do domu albo z kimś się spotkać. W ciągu następnych dni to przede wszystkim ona będzie przesłuchiwana przez obu detektywów i policję.

Dwudziestego kwietnia odbywa się pogrzeb Tokuko. Dzięki staraniom Shunzou, bogatego przemysłowca, śmierć jego żony zostaje w gazetach opisana jako tragiczny wypadek, ale krewni przybyli na uroczystość nie chcą zostać na noc w ponurym i podejrzanym domu. Cały czas przesłuchiwana jest Sada Yasuko, kolejno przez policję i obu detektywów (którym, dodajmy, policja i władze pozwalają na wszystko, w tym branie udziału w przesłuchaniach i postępowaniu dowodowym, zapewniając jednocześnie dostęp do raportów z sekcji zwłok i tak dalej. Hamao uzasadnia to po pierwsze sławą obu detektywów, a po drugie tym, że Fujieda jest byłym prokuratorem i z czym ma w policji i w sądzie mnóstwo znajomych. Nie muszę chyba wspominać, jakie to doskonałe warunki dla starzejącego się mizogina, żeby wmanewrować niewinną dziewczynę w morderstwo. I tak, to o panu mówię, panie Fujieda!).

Wreszcie, ma miejsce następna zbrodnia.

Advertisements

1 Response to "Dzienniczek z czytania Hamao Shirou, odcinek 2"

To ja tak nieśmiało dodam, że książka “The Greene Murder Case” została wydana po polsku jako “Dom nienawiści”.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: