[content goes here]

Radość

Posted on: August 15, 2016

Nie wiem, ale to jest takie uczucie, kiedy kobieta jest trochę jak Neron, który ogląda, jak Rzym (Warszawa) płonie, ale wszystkich chrześcijan zjedli lwy,

Jak wypełnia człowieka wata cukrowa albo zadowolenie, które jest gazem szlachetnym, lżejszym niż powietrze, i zaraz uniesie się w górę, górę, szybować nad płonącym miastem, płonącym lasem, płonącym wszystkim, a ogień będzie grzał od dołu w zmarznięty brzuszek,

Albo jak się jest całą nadętą od nadmiaru słów i języków, które się wyciskają, wyciskają z gardła na zewnątrz bańkami mydlanymi i zasłaniają horyzont, na którym wdzięczy się łuna dziesięciu tysięcy pożarów,

Albo jak się leży na czystej pościeli z kotami i odkrywa, że tłuste boczki pomagają w turlaniu się,

Albo jak wielki tłusty pokemon, kiedy rozkłada łapki w gnieździe, po tym jak zjadł siedmiu nieuważnych graczy, którzy próbowali go złapać, i czyści sobie piórka, i wydłubuję małe kostki spomiędzy zębów: wykałaczką, bo kto mu zabroni,

Albo nawet nie wiem

i tak dalej.

Advertisements
Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: